ulaan batar en de laatste 700 km naar peking

Nadat we terug waren gereden naar de hoofdstad wilde iedereen zo snel mogelijk weer het pad op.Ik daarintegen was gaar van die twee geweldige nachten op die plank. Heb eerst een half uur gedoucht en mijn haar gewassen. Het water was zwart van al die kooltjes en kampvuren ! Na een uurtje plat was en na het nuttigen van een mongoolse hamburger trof ik Rogier en Frans aan die met 2 zieke dames zaten. we zijn met 3 maar op pad gegaan en hebben een prachtige oude tempel bezocht met een boudha beeld van 30 meter hoog,daarna zijn we de stad ingewandeld en hebben deze snel uit de grondgestampte stad bezocht. Hier wonen nog 600.000 mensen in gertenten en die stoken op kooltjes en hout. Het stinkt er behoorlijk. Restaurant uitzoeken waar ze werken met plaatjes op de menu kaart is wel handig want ze spreken hier alleen mongools en begrijpen niet veel. Ik had een goede tent uitgezocht in tegen stelling tot de andere. Volgende dag zijn we hier met het groepje beneden de rivieren naar terug gegaan. s;avonds naar de disco geweest en om 3 uur weer terug. Mongolen zuipen als gekken ,Veel wodka wat ze weg drinken met bier. Nog nooit zoveel zatte mensen gezien en ze worden aggressief. Volgende dag richting natinaal historisch museum wat een perfecte kijk gaf op de hele geschiedenis. Djenggisz Kahn was geen mongool in die tijd ! Om 5 uur op om naar station te vertrekken en de nederlanders zatten in 1 wagon samen met wat zweden en een lading mongoolse studenten die naar peking gingen om italiaans te leren. Stelletje mongolen !! Treinstel word aan de rens vervangen door een smaller chinees stel , De complete trein word hydraulisch gelift en het stel word er onder uit geschoven. Na 2 uurtjes zijn ze klaar en we kunnen weer. China is meteen veel ruiger en bergachtig wat mooie plaatjes opleverd. Op het station afscheid genomen van iedereen en mijn eigen weg gegaan. het hotel is prime en de douche is zalig. Tevens ga je een schoon en echt toilet wel waarderen. groeten vanuit Peking, Ronald